Gedenken

Vandaag een lange reisdag van 300 km. van Hoi An naar Qui Nhon. We rijden via de recent verbeterde hoofdweg, maar ook hier kun je niet sneller rijden dan gemiddeld 50 km. per uur en dus zitten we 6 uur in de bus. Gelukkig is er van alles te zien en stoppen we regelmatig. We rijden door de dorpjes en langs verschillende autofabrieken.

De eerste stop is bij het monument 'The statue of Vietnamese Heroic Mother'. Het is een prachtige gedenkplaats ter ere aan een moeder die 9 zonen, 1 kleinzoon en 2 schoonzonen verloor tijdens de Vietnam oorlog. Chi vertelt dat deze moeder symbool staat voor alle moeders die 2 of meer zonen verloren tijdens de oorlog en dat deze moeders worden gezien als helden en daarom een uitkering ontvangen van de staat. 

Vervolgens stoppen we bij My Lai waar op 16 maart 1968 504 bewoners zijn omgekomen toen drie pelotons Amerikaanse soldaten het dorp uitkamden op zoek naar leden van de Vietcong. Die bleken er niet te zijn, maar ze schoten op alles wat bewoog en slachtten de aanwezige vrouwen, kinderen en bejaarden op gruwelijke wijze af. We bekijken een Nederlandse documentaire van Fonds de Poel uit 1993 over deze tragische gebeurtenis, waarin hij met een Amerikaanse helicopterpiloot terug gaat naar My Lai. We zijn diep onder de indruk van de documentaire en het museum.

We rijden door naar het zuiden en bereiken aan het einde van de middag de badplaats Quy Nhon. Bij een gezellige strandtent sluiten we de dag af en wanneer we terug lopen naar het hotel komen we langs het eerdere lege plein. Nu is het er vol met gekleurde elektrische fietsjes en skelters. Toet, toet, toet. Net als op straat is het ook hier één chaos van voertuigen. De Vietnamezen leren al jong deel te nemen aan 'het verkeer'.